Lange wachttijden vormen een structureel probleem in de zorg. Patiënten die bij een bepaalde zorgaanbieder moeten wachten op zorg kunnen de hulp van hun zorgverzekeraar inroepen om te kijken of er ergens anders sneller plek is. Zorgverzekeraars moeten zorgen voor een vindbaar en toegankelijk loket en ervoor zorgen dat verzekerden hen goed weten te vinden. Tot nu toe wordt er door patiënten nog niet veel gebruik gemaakt van zorgbemiddeling. De NZa vindt het van belang dat patiënten die wachten op zorg beter bekend raken met de mogelijkheid voor zorgbemiddeling. Dit stelt patiënten beter in staat te weten wat hun mogelijkheden zijn en een keuze te maken om ofwel langer op zorg te wachten of gebruik te maken van zorgbemiddeling (voor een andere zorgaanbieder).
Ja, zorgaanbieders hebben een verantwoordelijkheid om hun patiënten te wijzen op de mogelijkheid van zorgbemiddeling door de zorgverzekeraar.
Zorgaanbieders moeten hun patiënten in ieder geval in 2 situaties wijzen op de mogelijkheid van zorgbemiddeling:
- Als zij vaststellen dat patiënten langer op zorg moeten wachten dan de daarvoor geldende norm.
- Als de zorgaanbieder een patiëntenstop afkondigt, bijvoorbeeld als gevolg van een omzetplafond.
Een zorgaanbieder is vrij om te kiezen op welke wijze hij de patiënt informeert (mondeling, (digitaal) schriftelijk of op andere wijze). Wel kan het raadzaam zijn om de verstrekte informatie ook schriftelijk te verstrekken, om te voorkomen dat onduidelijkheid ontstaat over de vraag, welke informatie de zorgaanbieder heeft verstrekt. Van de patiënt mag verwacht worden dat hij zelf kan aangeven, als de zorgaanbieder daarom vraagt, bij welke specifieke zorgverzekeraar hij verzekerd is.
Zorgaanbieders moeten aan patiënten, die bij hen op de wachtlijst staan en langer moeten wachten dan de daarvoor geldende norm, laten weten dat:
- Zij hun zorgverzekeraar om zorgbemiddeling kunnen vragen; en
- Zij hierdoor mogelijk sneller zorg krijgen.