Passende bekostiging voor digitale zorg is noodzakelijk, maar alleen succesvol als de randvoorwaarden ook op orde zijn. Dat blijkt uit onderzoek van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) naar bekostiging van digitale zorg in de gehandicaptenzorg, verpleegzorg en wijkverpleging. De NZa publiceert daarom naast het rapport een routekaart om samen met zorgverzekeraars, zorgkantoren, zorgaanbieders, zorgprofessionals en het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport tot passende bekostiging en opschaling van digitale zorg te komen.
Beeld: © ISK / ISK
Randvoorwaarden
In het rapport Samen werken aan de opschaling van digitale zorg stelt de NZa dat een aantal randvoorwaarden noodzakelijk is om de bekostiging effectief aan te passen voor de opschaling van digitale zorg. De NZa heeft dit onderzoek uitgevoerd in opdracht van het ministerie van VWS.
Bestuurslid Karina Raaijmakers: “Digitale zorg kan het dagelijks leven van cliënten makkelijker maken, werkdruk van zorgprofessionals verlagen en samenwerking verbeteren. Op dit moment zien we dat de mogelijkheden van digitale zorg in de onderzochte sectoren nog niet volledig worden benut. Om dit wel te doen, is passende bekostiging van belang. Om die bekostiging ook effectief te laten zijn, moeten er een aantal randvoorwaarden georganiseerd zijn. Er moeten bijvoorbeeld duidelijke afspraken zijn over de samenwerking, wanneer digitale toepassingen vallen onder zelfzorg of formele zorg en de gevolgen daarvan voor de vergoeding, en de verschillende kostencomponenten. Die duidelijkheid is nodig om digitale zorg toekomstbestendig te organiseren en bekostigen.”
Digitale zorg is een verzamelnaam voor een breed aanbod van digitale middelen, infrastructuur en ondersteuning in verschillende sectoren en domeinen van de zorg. Hierbij kan onderscheid gemaakt worden tussen: e-Zorg (zoals een digitaal consult van een arts aan een cliënt), e-ondersteuning (zoals digitale capaciteitsplanning voor het personeel) en e-Public Health (zoals een digitaal leefstijlprogramma).
Gezamenlijke actie nodig
De NZa ziet dat het aanpassen van de bekostiging een onderdeel is van een bredere transitie om digitale zorg te versnellen. Raaijmakers: “De routekaart laat zien dat veel verschillende partijen een rol hebben bij het scheppen van de juiste randvoorwaarden voor het toekomstbestendig organiseren en bekostigen van digitale zorg. Wijzelf vanzelfsprekend, maar ook zorgverzekeraars, zorgkantoren, zorgaanbieders, zorgprofessionals en het ministerie van VWS. Op de korte termijn vragen wij ze om voort te bouwen op de goede voorbeelden en samenwerkingen die al bestaan. Wij hopen dat de stimulerende bekostiging op de lange termijn weer kan terugvloeien in onze reguliere integrale bekostiging.”
Passende zorg
In de gehandicaptenzorg en verpleegzorg in de Wet langdurige zorg en de wijkverpleging in de Zorgverzekeringswet gebruiken zorgaanbieders en cliënten steeds vaker digitale zorg. De NZa ziet digitale zorg als een belangrijk onderdeel van de transformatie naar passende zorg. In de zorgakkoorden (Integraal Zorgakkoord, Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord en Hoofdlijnenakkoord Ouderenzorg) heeft digitale zorg ook een prominente plek. Het is een middel om de zorg betaalbaar te houden en ook om de kwaliteit van zorg én het werkplezier van zorgprofessionals te vergroten. Daarnaast draagt het bij aan de autonomie van cliënten en hun mogelijkheden om met een levenslange zorgvraag een betekenisvol leven te leiden.