Wat is een terhandstelling en wanneer mag deze in rekening worden gebracht?

Als de apotheek een medicijn op recept meegeeft (verstrekt), mag de apotheek kosten voor de zorgverlening in rekening brengen. Het verstrekken van een medicijn wordt ook wel ‘terhandstelling’ genoemd.

Om de 'terhandstelling’ bij een medicijn op recept te kunnen declareren, moet de apotheker tenminste de volgende activiteiten hebben uitgevoerd:

  • Beoordelen of het voorschrift leesbaar, authentiek, rationeel en doelmatig is
  • Medicatiebewaking uitvoeren: beoordelen of de voorgeschreven farmacotherapie geschikt is voor de patiënt door te controleren op onvolkomenheden, onvolledigheden, onjuistheden of vergissingen ten aanzien van geneesmiddel, dosering, duur van behandeling, interacties, contra-indicaties, dubbelmedicatie en overgevoeligheid op basis van het actuele geneesmiddelengebruik van de patiënt (inclusief zelfzorgmiddelen)
  • Indien voorgeschreven farmacotherapie niet geschikt is: terugkoppelen naar of afstemmen met voorschrijver
  • Het direct of indirect aan de patiënt verstrekken van mondelinge en schriftelijke relevante informatie (minimaal de bijsluiter) voorafgaand of tijdens de terhandstelling ter bevordering van goed geneesmiddelengebruik.