Hoe lees ik mijn ziekenhuisrekening?

Een ziekenhuis brengt niet alle handelingen apart in rekening. De kosten die te maken hebben met uw ziekenhuisbezoek (van diagnose tot eventuele operatie) worden verzameld in een zogenoemde diagnose-behandelcombinatie (dbc) of een vervolg-dbc. Een ziekenhuis declareert zorg in trajecten.  Wanneer u met een zorgvraag bij de medisch specialist komt wordt een zorgtraject voor u geopend. Een dbc en vervolg dbc’s maken onderdeel uit van dit zorgtraject. Het opmaken van de definitieve dbc gebeurt nadat een deel van het zorgtraject is afgerond. Dit specifieke gedeelte van uw zorgtraject heet een subtraject. 

Zorgtraject

Op het moment dat u voor het eerst een medisch specialist ziet met een bepaalde klacht, opent uw arts een zorgtraject. Dit traject loopt door tot u uitbehandeld bent. Een zorgtraject kan dus jaren duren. Om tussentijds de zorg te kunnen declareren, knipt het ziekenhuis het traject op in, landelijk vastgestelde, opeenvolgende periodes. Deze periodes noemen we subtrajecten of dbc-periodes. Het ziekenhuis declareert iedere periode waarin zorg is geleverd. Zo’n periode kan een andere begindatum hebben dan u verwacht en afwijken van de datum waarop u een afspraak heeft met uw medisch specialist.

De door de arts geregistreerde diagnose(n), behandeling(en) en overige informatie worden gebundeld in het subtraject. Er wordt gekeken of de behandeling:

  • een opname betrof met operatie of intensieve therapie;
  • een opname betrof zonder operatie;
  • een poliklinische opname of dagbehandeling betrof.

Daarna worden deze onderdelen nog verder opgedeeld. Al deze informatie wordt omgezet in een dbc die het ziekenhuis kan declareren. Het kan ook zijn dat er meerdere diagnoses moeten worden gesteld. In dat geval wordt er per diagnose een zorgtraject en een dbc voor u geopend.

Bij de vaststelling van een dbc, voor bijvoorbeeld een gebroken arm, wordt uitgegaan van een gemiddeld aantal handelingen. Dit geeft de medisch specialist ruimte om de zorg aan te passen aan wat nodig is voor iedere patiënt. Een moeilijk te herstellen breuk vraagt vaak om meer zorg dan een ‘mooie’ breuk.  Zijn er meerdere diagnoses gesteld dan zijn er ook meerdere dbc’s.

Kosten voor uw behandeling

Verzekeraars onderhandelen met ziekenhuizen over de prijs van een dbc. Voor sommige behandelingen heeft de NZa maximumtarieven opgesteld. Een ziekenhuis mag dan nooit meer in rekening brengen dan dat maximumtarief. Bijvoorbeeld voor acute hulp. Deze hulp moet namelijk voor iedereen toegankelijk en betaalbaar zijn.

Wat een behandeling kost kunt u navragen bij het ziekenhuis. Het ziekenhuis heeft niet altijd een afspraak gemaakt met uw zorgverzekeraar over de prijs van een behandeling. Het ziekenhuis is verplicht om de prijzen die zij hanteren wanneer er geen afspraken zijn gemaakt kenbaar te maken. Een lijst met deze prijzen heet een standaardprijslijst. Het ziekenhuis is verplicht de standaardprijslijst online te publiceren en opvraagbaar te hebben ook wel passantentarieven.

Ziekenhuizen mogen niet meer declareren dan nodig is, en verzekeraars hebben de plicht om ziekenhuisrekeningen goed te controleren.

Patiënten die vragen hebben over hun rekening, kunnen daarvoor bij hun verzekeraar terecht. Die moet informatie geven over de behandeling die het ziekenhuis gedeclareerd heeft, en kan op zijn beurt het ziekenhuis weer om opheldering vragen. Het is de taak van de verzekeraar declaraties goed te controleren.

Hoe kan ik mijn rekening controleren?

Bekijk de declaratiecode of zorgproductcode op uw rekening of vergoedingenoverzicht

De declaratiecode is een code van 6 tekens, bijvoorbeeld '15D058', de DBC-zorgproductcode is 9 cijfers. Deze codes vindt u terug op de nota van het ziekenhuis. U kunt uw ziekenhuis of verzekeraar hier naar vragen.

Begint de declaratiecode met het getal 15 of 17? Dan heeft u zorg gekregen waar geen vaste prijzen voor gelden, uit het zogenoemde b-segment. Uw zorgverzekeraar heeft over deze prijs onderhandeld met zorgaanbieders. Of er een prijs is afgesproken, en welke, kunt u navragen bij uw zorgverzekeraar.

Wanneer de declaratiecode begint met het getal 14 of 16, dan geldt er wel een maximumtarief. De NZa stelt dit tarief vast. Neemt u in dat geval gerust contact met ons op. Wij kunnen u dan het maximumtarief voor uw behandeling vertellen.

De bedragen op mijn rekening zijn anders dan de NZa-tarieven. Kan dat?
Ja, dit kan. De tarieven die de NZa vaststelt zijn maximumtarieven. Een zorgaanbieder mag dus een lager bedrag in rekening brengen dan het NZa-tarief.

Vraag uw zorgverzekeraar naar de prijs die is afgesproken met uw zorgaanbieder.