Meer afspraken tussen aanbieders wijkverpleging en zorgverzekeraars over wijkaanpak en digitale zorg

We zien dat zorgverzekeraars en zorgaanbieders voor 2021 meer afspraken gemaakt hebben over de organisatie van onder andere onplanbare nachtzorg, wijkgericht werken en digitale zorg. Over preventie en arbeidsmarkttekorten zien we echter nauwelijks afspraken, terwijl die de druk op de wijkverpleging kunnen verminderen. Ook de kwaliteit van de zorg blijft nog onderbelicht in contracten. 

©SSK

In de nieuwe monitor contractering in de wijkverpleging heeft de NZa de inhoudelijke afspraken onderzocht die zorgverzekeraars en zorgaanbieders hebben gemaakt in het Hoofdlijnenakkoord Wijkverpleging van 2019-2022 (HLA).

Contracteerproces en informatievoorziening

Ondanks dat er tijdens de coronapandemie gecontracteerd moest worden, zijn zorgverzekeraars en zorgaanbieders over het algemeen tevreden over het proces van de contractering. Corona speelde een grote rol bij het leveren en financieren van de wijkverpleging, maar dit leidde niet tot vertraging in het zorginkoopproces. Zorgverzekeraars zetten zich duidelijk in om de relatie tussen hen en zorgaanbieders te verbeteren, ook met kleine zorgaanbieders. Meer nieuwe zorgaanbieders kregen een contract aangeboden voor 2021.

Als het om het contracteringsproces en de informatievoorziening gaat kunnen partijen nog stappen zetten. Zorgaanbieders en zorgverzekeraars vinden beiden dat de afhandeling van een bijcontracteringsverzoek sneller moet. Dat duurt nu meestal tussen de 1 en 3 maanden, net als de cliëntenstop die daarmee samenhangt. Zorgaanbieders en zorgverzekeraars kunnen hier nog winst behalen. Het aandeel ongecontracteerde zorg is verder gedaald in 2019. Voor de cliënt zijn de (financiële) consequenties van ongecontracteerde zorg echter niet altijd op voorhand duidelijk.

Cliëntenstops

Bij de cliëntenstops doen zich onwenselijke situaties voor. Zo verwijzen meer zorgaanbieders  cliënten bij een cliëntenstop niet door naar andere zorgaanbieders of naar de zorgbemiddeling van de zorgverzekeraar. Ook worden palliatieve zorg en spoedzorg niet altijd buiten de cliëntenstop gehouden, wat wel zou moeten. We verwachten verbetering op deze punten.

Passende zorg

We zien dat de schotten en domeinen belemmeringen vormen om passende zorg te leveren. We zien dat wel er iets meer afspraken worden gemaakt over wijkgericht werken, maar het tempo laat nog te wensen over. Een goed voorbeeld is een verzekeraar die in een meerjarenovereenkomst uitwerkt hoe preventie in de wijk wordt georganiseerd. We roepen de zorgverzekeraars, zorgkantoren en gemeenten op om tot een passende financiering te komen. We roepen zorgaanbieders op de zorg zo te organiseren dat het waarde toevoegt voor de cliënt. De voortgang op het gebied van preventie en kwaliteit loopt al een aantal jaar moeizaam, ondanks de aanbevelingen van de NZa in de afgelopen monitors. Het is nu zaak dat bovenstaande onderwerpen gaan landen in de praktijk.

We gaan hierover in gesprek met de taakgroep contractering vanuit het hoofdlijnenakkoord, zorgaanbieders en zorgverzekeraars. Ook wij hebben hier een rol in. Zo werken we naar een nieuw bekostigingsmodel toe dat niet uitnodigt tot productie, zoals nu, maar dat primair gericht is op de zorgbehoefte van de cliënt.

Informatiekaart tijdsregistratie

Naast de monitor contractering heeft de NZa in samenwerking met Actiz, Zorgthuisnl, Zorgverzekeraars Nederland, Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland en VWS de manieren in kaart gebracht waarop tijd geregistreerd wordt in de wijkverpleging en de effecten hiervan op de administratieve lasten. In een informatiekaart laten we zien welke tijdregistratiemethode zorgaanbieders en zorgprofessionals gebruiken en wat hun ervaringen hiermee zijn. Ook hebben we met partijen een gezamenlijk communicatiebericht opgesteld waar we dieper ingaan op de resultaten en het vervolg.