Verplicht fysiek contact op de poli vervalt per 2020

Het verplichte fysieke face-to-face contact tussen arts en patiënt aan het begin van een zorgtraject verdwijnt per 1 januari 2020 uit de NZa-regels voor de medisch-specialistische zorg. De Nederlandse Zorgautoriteit stelt dat deze regel niet meer aansluit bij de actuele zorgpraktijk. Daar is de inzet juist steeds meer op het leveren van zorg dichtbij de patiënt als dat in diens belang is. Nu leidt de regel er toe dat patiënten soms onnodig naar de polikliniek komen voor een gesprek met de arts. Waar dat nodig is, blijft het dbc-systeem op andere manieren borgen dat een fysiek contact tussen arts en patiënt plaatsvindt. Meer informatie vindt u in de informatiekaart Wijzigingen dbc-pakket 2020 en de veelgestelde vragen op onze website.

oudere dame met tablet

In de huidige regels is het fysieke face-to-face contact tussen de patiënt en de zorgverlener (met poortfunctie) aan het begin van een zorgtraject een belangrijke voorwaarde om de zorg te declareren. De NZa voerde de regel op verzoek van veldpartijen door om te borgen dat een arts zorgvuldig diagnose en behandeling kan vaststellen bij de patiënt. De huidige face-to-face regel sluit echter niet meer aan bij de praktijk. In sommige gevallen is het bijvoorbeeld niet noodzakelijk dat de patient op de poli moet verschijnen voor een gesprek. Daarnaast is het niet noodzakelijk dat de arts per se het gesprek met de patiënt voert. Door het opheffen van de regel kunnen ook andere zorgverleners dergelijke zorg leveren aan de patiënt en wordt de patient onnodige polibezoeken bespaard. 

Andere wijzigingen per 2020

Onze regels mogen samenwerking tussen zorgaanbieders niet in de weg staan. Daarom verruimen we de regel voor onderlinge dienstverlening. Door de huidige definitie van de regel is onderlinge dienstverlening alleen tussen zorgaanbieders in de tweede lijn mogelijk. Met de aangepaste regel kan bijvoorbeeld ook onderlinge dienstverlening plaatsvinden tussen zorgaanbieders uit de eerste lijn en zorgaanbieders uit de tweede lijn. Ook met deze maatregel dragen we bij aan de juiste zorg op de juiste plek: zorg in de eerste lijn als het kan en alleen in de tweede lijn als het moet.